Saturday, February 9, 2019

DE COMPLETE WATERPOLOËR

- Kortom: ik vond uw boek Spanning onder water een zeer leesbaar boek. U heeft mij het licht doen inzien over het zware leven van waterpoloërs. Bijvoorbeeld de fanatieke strijd van de waterpolocompetitie - dat had ik niet verwacht. 
- Graag gedaan. Ik vond het ook een prettig interview.

- Ik had alleen nog een vraagje.
- Ja hoor.
- Hoe zit het met dat dankwoord?
- Wat bedoelt u?
- U bedankt 1000 mensen in uw dankwoord.
- Ik hou van bedanken.
- Dus was het niet bedoeld als een grap?
- Als een grap?
- Een ironisch statement?
- Ik ben ze allemaal even oprecht dankbaar.
- Hoe kent u als waterpoloër eigenlijk zoveel mensen?
- Oh, de waterpolowereld is een sympathieke wereld. Die mensen hebben mij allemaal ergens geholpen. Ik had bijvoorbeeld al 300 proeflezers…
- 300?
- O ja, makkelijk. Vrienden. Vrienden van vrienden. Familie. Vrienden van familie. Familie van vrienden. Speciale Facebookpagina’s. Kickstarteracties. Alles werd eigenlijk voor mij gedaan. En iedereen deed mee! De scheidsrechters, de fans, de clubs. Half Oisterwijk heeft me geholpen met dit boek! Ja, dat verdient een dankwoord. Ik moest nog selectief zijn.
- Wacht even: u dankte 1000 mensen en moest nóg selectief zijn?
- O ja, ik had zo 5000 mensen kunnen bedanken.
- U neemt me tóch in de zeik?
- Waarom zou ik dat doen?
- Eh, gek soort waterpolohumor?
- Ik ben bloedserieus.
- Ik heb nog nooit een dankwoord aan 1000 mensen gezien.
- Bent u soms een kenner op het gebied van dankwoorden?


- Dat wil ik niet zeggen. En toch klinkt het wel excessief voor een waterpoloër.
- O ja, is het weer dát cliché.
- Sorry?
- Als een voetballer 1000 mensen bedankt in zijn boek: zo normaal. Al die mensen die hij ontmoet in zijn leven, al die fans, al die mensen van dat wereldje. Als een waterpoloër dat doet... oeh, wat raar. Die boeken zijn ook nog eens oninteressant. Alleen maar schrijven over drugs, vrouwen en dure auto’s. En dan failliet gaan! Wat een kunst. En dán erover zeuren! Met mijn boek wil ik laten zien dat het leven van een topsporter er ook soms anders uitziet. Ik ging op de fiets van de buren naar trainingen. Ik kocht nooit dure auto’s. Mijn eigen vrouw was voor mij goed genoeg, ook al waren er genoeg kansen tijdens toernooien in Hongarije. Dat was ook een wilde tijd hoor - we gingen 's avonds naar discotheken, dansen tot in de kleine uurtjes, althans een uur of een, want anders werd het al te gek. Daarna de volgende dag spelen. Een kerel in de avond, een kerel in de ochtend zeg ik altijd maar. En dat deden we tijdens dat toernooi twee keer - de coach heeft het nooit geweten! En natuurlijk die keer op Malta toen we een hele dag in taxi's zaten - stapten we over van de ene taxi in de andere. Ik geloof dat we wel in vier taxi's hebben gezeten die dag. Gekke tijden.
 - En dus echt nooit doping gebruikt?
- En ik slikte vitaminepillen maar doping heb ik altijd geweigerd - ik wilde de sport eerlijk houden. Zoals de hele waterpolowereld. Geweldige mensen, allemaal, geen haat en nijd, gewoon volwassenen. En nu heb ik gewoon een mooie kantoorbaan bij de gemeente Oisterwijk. Daar ben ik ook blij mee. Ik voel me nergens te goed voor. Ik heb zelfs mijn eigen boekcover ontworpen!
- Ik eh… ja, ik heb nu geloof ik wel voldoende materiaal.
- Ik wil nog on the record zeggen dat je niet in mijn dankwoord van mijn volgende boek komt.
- Er komt nog een volgend boek?
- O ja. Als je het dankwoord had uitgelezen, had je kunnen lezen dat dit het begin van een trilogie is. Een deel gaat over dat geweldige toernooi in Hongarije en die andere gaat over toen ik twee maanden geblesseerd was - een helse tijd, dat ik denk ik wel kan uitwerken als zelfhulpboek voor andere geblesseerde topsporters.
- En het dankwoord van die boeken?
- Ben ik nu al mee bezig.
- Over bedanken gesproken: bedankt voor dit interview. Ik ga er nu echt vandoor.
[ grijpt opnameapparaat en verlaat het wegrestaurant ]
- Nog koffie?
- Ja graag, mevrouw. En wat is uw naam, ik wil u graag opnemen in het dankwoord van mijn volgende boek. U heeft me zo vriendelijk geholpen met deze koffie, daar moeten anderen toch ook getuige van zijn, vind ik.